De pedagogie

De Rudolf Steinerpedagogie

De pedagogie vindt haar uitgangspunten en inspiratie in de antroposofie. Inhoudelijk richt ze zich op het gedachtegoed en de impuls van Rudolf Steiner en zijn medepioniers van de eerste Waldorfschool. De verdere ontwikkeling van de steinerpedagogie gebeurt onder meer in de pedagogische academies en seminaries, verspreid over de gehele wereld. De individuele leraren geven in vrijheid het onderwijs gestalte op grond van een voortdurende studie en van een zorgvuldige observatie van de leerlingen die hen zijn toevertrouwd. Steinerscholen willen opvoeden tot een zo volledig mogelijk mens-zijn: naast intellectuele, realiseren zich ook sociale, kunstzinnige en religieuze impulsen.

Leerplan en leerstof

In het pedagogisch handelen is de leerstof geen doel op zich, maar het middel waardoor de leerling meester wordt van zichzelf en van de wereld. De leraar ordent de leerstof niet naar uiterlijke, praktische of toevallige omstandigheden, maar op een zodanige manier dat het kind en de leerstof zich met elkaar kunnen verbinden.

Om aan de ontwikkeling van het kind tegemoet te komen, moet de leraar zich voortdurend scholen in menskunde. In een Rudolf Steinerschool heeft de leraar de taak het wezen van het opgroeiende kind te doorgronden, het te voeden en ten volle tot ontplooiing te brengen. Opvoeden wordt een kunst.

Het Waldorfleerplan steunt op de wetmatigheden bij de ontwikkeling van het kind en op de wezenlijke eisen van de tijd. Het tijdstip waarop een leerinhoud wordt gebracht, is bepalend voor de wijze waarop die in het latere leven van het kind werkzaam is.

De steinerpedagogie onderscheidt in de ontwikkeling van het kind drie zevenjaarsfasen: de baby- en kleuterleeftijd (tot de tandenwissel), de lagere schoolleeftijd (tot bij het begin van de puberteit) en de middelbare schoolleeftijd (tot bij het begin van de volwassenheid).

Jaarfeesten

In heel ons pedagogisch concept speelt ritme een grote rol: in een les, een dag, een week, maar ook doorheen het jaar. Het jaar tekent een grote krans die het ademproces van de aarde zichtbaar maakt. De jaarfeesten zijn de herkenbare hoogtepunten in die krans. In onze school vieren we deze feesten intens, sommige enkel met de kinderen, andere samen met ouders. Op school vieren we Sint-Michaël, Sint-Maarten, Sint-Nicolaas, het kerstfeest, Driekoningen, Palmpasen, Pasen, het pinksterfeest en Sint-Jan.